Onze Bezoekers schrijven:
Wij streven er naar om de drempel voor u zo laag mogelijk te houden, vehalen van onze bezoekers kunnen hierbij helpen. Op verzoek van onze bezoekers geven wij op deze pagina de mogelijkheid om hun eigen ervaringen te vertellen. Deze pagina zal dan ook regelmatig worden ververst met nieuwe verhalen. Onze bezoekers die hun verhaal op deze pagina willen zetten kunnen schrijven naar: TONL@COLOMLANDA.COM.

Juli - augustus 2006 * Familie olijve
In de maanden juli en augustus van 2006 hebben wij samen met onze kinderen ruim drie weken in Colombia doorgebracht. Wij hebben onze jongens, drie broers, 14 jaar geleden geadopteerd; in december 1992 hebben wij hen uit Manizales gehaald.
De jongste was toen drie jaar, de middelste vijf jaar en de oudste al ruim zeven jaar. Maar in veertien jaar tijd kan het beeld van je geboorteland behoorlijk vervagen en soms ook vervormen. Onze bedoeling van deze reis was dan ook om weer een redelijk realistisch beeld van Manizales (en van Colombia) te krijgen.
Onze kennis van het Spaans was echter beperkt. Voor ons heeft het daarom heel goed gewerkt dat wij gebruik konden maken van de diensten van Ton en Lucy. Lucy is geboren en getogen in Manizales, kent daar heel veel mensen en kon daardoor ons de stad en de omgeving optimaal leren kennen. Bovendien konden wij met haar Nederlands spreken! En vanwege haar opleiding en werk was zij ook uitermate geschikt om ons niet alleen als toeristen veel te laten zien, maar ook ons te begeleiden bij het contact zoeken met het ICBF.
Voor Ton geldt hetzelfde: wij denken met warmte terug aan de hartelijkheid die wij, zowel van Ton als van Lucy (en andere familieleden), mochten ervaren en de prettige manier van begeleiden van mensen die het reilen en zeilen in Colombia goed kennen.
Dankzij deze mensen is ons verblijf in Colombia zonder meer geslaagd

Juli 2006 * Familie Pelt
Wij hebben van de hele vakantie enorm genoten. Ook van de begeleiding door jou met Reinaldo en Fabio (doe ze de groeten). Jullie vormen prima koppels. Reinaldo en Fabio vielen erg in de smaak bij Jorg en Rafael. De trips en begeleiding waren prima en gezellig. Volgende keer kunnen we jullie begeleiding voor de gehele vakantie wel gebruiken.

Bedankt voor de gezelligheid, trips en informatie.

November 2005 * Familie Hut
In november 2005 brachten wij met onze familie (5 personen) een bezoek aan Colombia. We waren korte tijd in Bogota en ruim 1 week in Manizales. We zijn bijzonder hartelijk ontvangen door de familie Langemaire. Zij hebben ons veel laten zien van de stad Manizales, maar ook van de omgeving.

Toen wij uit Nederland vertrokken waren er veel reacties in onze omgeving. Bij een bezoek aan Colombia denken vle mensen in Holland aan Guerillas, berovingen en dergelijke. Wij hebben gemerkt dat je in Colombia mischien niet overal kan reizen, maar de gevaren zijn duidelijk minder dan wij in Holland denken.

Voorts is Colombia werkelijk een fantastisch land wat zowel cultuur als de natuur betreft. Wij willen bij deze de familie Langemaire bedanken voor hun gastvrijheid. Wij hebben een fantastisch mooi land gezien met bijzonder vriendelijke mensen.

Januari 2005 * Jan Willem en Judit
Na vier jaar huwelijk is het dan zover! Jan Willem en ik (Judith) gaan naar Colombia. Jan Willem is op twee jarige leeftijd vanuit Colombia geadopteerd naar Nederland.
Hij is geboren in Bucaramanga. Via het internet kwamen we op de site van Ton terecht. De persoonlijke verhalen spraken ons gelijk aan. Ondanks dat we het ook best spannend vonden een reis regelen met iemand aan de andere kant van de wereld die je nog nooit gezien had, waagde wij het er toch op.
De vakantie was perfect in elkaar gezet en we hebben het hele land gezien. Een volgende keer laten we het zeker weer door Ton regelen.
Voor degene die het leuk vinden heb ik een deel uit mijn dagboek hieronder neer gezet. Het geeft een beetje weer wat wij beleefd hebben.

Na gister een heerlijke middag aan het zwembad te hebben gezeten met hier en daar een spetter en bibber, hebben we het telefoonboek van Bucaramanga geraadpleegd om onze vrienden aqui te bellen. Gelukkig waren ze thuis op
deze dia de indipencia. Gelijk werden we uitgenodigd voor een heerlijk ' baby beef' sommigen wel bekend. De dochter van Teresa , Laura spreekt vloeiend engels, als enige hier in Colombia. De rest heeft geen tolk nodig aangezien wij hier de enige buitenlandse toeristen zijn. We worden we opgehaald om een tour door Bucaramanga te maken met o.a. het ziekenhuis waar Jan Willem geboren is en het kindertehuis. We zitten nog vol met indrukken van gisteren. Eerst een bezoek aan het ziekenhuis, waar mensen buiten in de rij staan voor hulp en bezoek. Binnen gekomen was alles kapot en armoedig. Omdat het van de overheid is, krijgen ze niet veel geld. Kinderen met waterhoofdjes kunnen bv. niet geholpen worden. We hebben op de afdeling van prematuurtjes gekeken. Erg indrukwekkend. Een raar idee dat Jan Willem ook in dat ziekenhuis heeft gelegen. Ook hebben we het rijke kleine deel van Bucaramanga bekeken. Je rijdt via de krottenwijken naar een prachtige plaats in de bergen. Een schrijnend groot verschil. Onder weg kom je overal mensen tegen bedelend om geld. Je voelt je dan vol schaamte.

Tegen 4 uur arriveerde we bij het kindertehuis. Kinderen rennen op je af en smeken om wat aandacht. Er is daar ook weinig geld en dan besef je weer dat we het in Nederland, zelfs in het kindertehuis, best goed hebben. Na een indrukwekkende rondleiding, zijn we naar het tehuis ernaast gegaan. Hier zitten zwaar gehandicapte kinderen. We konden bijna niet kijken, zo erg zag het eruit. Verminkt liggen ze naast elkaar. Het stinkt naar urine en zweet. Wanneer je hen aanraakt zie je iets van leven. Daarna waren we stil. We zijn schoolspullen gaan kopen en lakens die we zo weer naar het kindertehuis gaan brengen. Je kunt zo weinig doen, dus dan maar dit.

Terug gekomen hebben we heerlijk gegeten onder het genot van Spaanse muziek. Zaterdag hebben we kennis gemaakt met het nachtleven van Colombia. Na eerst wat sterke drank, wat we niet mochten weigeren, zijn we de hele nacht de salsa gaan dansen. Erg vermakelijk, maar daarna wel erg op. Zondag, weer op pad met Teresa. We hebben geparasailt. Ik begreep niet wat ze bedoelde en toen we daar waren kon ik niet meer terug, maar het was prachtig en niet eng.

Bogota –Cartagena 25-28 Juli 2005
Maandag Wat een dag!
In de ochtend vertrokken om kwart voor 6, daarna vlucht om 7.30, dat ging nog goed. Maar aangekomen op Bogota was de vlucht naar Leticia al weg. Pas na twee dagen konden we daar weer heen. WAT NU? Gelukkig was Ton al een tijd voor ons aan de slag en konden we uiteindelijk ( want het is best lastig als je geen Spaans kunt en je weet niet wat er gaat gebeuren) de vluchten om wisselen. Helaas konden wij Ton en hij ons niet te pakken krijgen. Maar gelukkig zaten we tegen 17.00 uur dan in het vliegtuig op weg naar Cartagena. Het is alsof we naar een ander land zijn gereisd. De mensen zijn hier veel donkerder en het is bloedheet. Het strand is prachtig. Je kunt aan het begin alleen niet rustig op het strand zitten, tenzij je al je haar laat invlechten, je laat masseren en insmeren en van alles koopt. Gelukkig is er ook nog het zwembad

Cartagena –Leticia 28 Juli -1 augustus 2005
Na een aantal dagen in het warme Cartagena, waar we met een speedboot een onbewoond eiland hebben bezocht, zijn we nu in de Amazone aangekomen. Na een uur vertraging zijn we gisteren in Leticia aan gekomen. Waar we gelijk met een tour mee konden. We hebben prachtige lelies gezien en kennis gemaakt met de lokale kroeg. Hier hebben we de salsa gedanst en de kroegbaas kon na onze bestelling, gelijk met pensioen! Vandaag hebben we de roze dolfijnen gezien, echt heel gaaf. We zijn ook het woud in geweest. Prachtig en vooral de huizen en bewoners zijn net uit een indiananfilm gelopen. In tegen stelling met de kinderen in Leticia hebben de kinderen op de eilanden in de bossen geen hongerbuikjes. Ze leven van vruchten en bananen in het wild, als welkomsgeschenk zijn we overladen met fruit. Ook hebben we kennis gemaakt met de lokale mieren. Jan Willem en ik gilden het uit toen we gebeten werden. Je had de gezichten van die mensen moeten zien (weer van die nietsgewende toeristen) Morgen gaan we naar het apeneiland. We zijn benieuwd wat we daar mee gaan maken.

Nevado del Ruiz 2-5 augustus 2005

Na een aantal dagen gast te zijn in Manizales, bij Ton, Lucy en Sophie in huis zijn we de bergen in gegaan. Wat is het koffiegebied mooi zeg!

Na twee uur rijden door een prachtige omgeving zijn we het park de nevado del ruiz in gegaan. Daar hebben we een tocht gemaakt naar 5000 meter hoogte. Dit was erg vermoeiend vanwege de lucht. Je moet erg rustig met veel pauzes naar boven, maar aangekomen voel je de overwinning. Tijdens de rest van de tocht, veel meegemaakt, ondanks de kou toch twee bergen beklommen. Vervolgens slapen in blokhut en genieten van de natuur en de rust.

Capurgana 5-8 augustus 2005

Met 17 pers richting Capurgana, een klein paradijsje tegen de grens van panama. Al vrij snel werden we overladen met amigo´s . De hele dag werden we vermaakt met spelletjes, waaronder het wedden op de kikker race, schitterend alleen duizenden peseta´s verloren. Natuurlijk zondag middag de plaatselijke F.C. bezocht. Uitslag 4 - 2 . ´s Avonds nog even de mis bezocht voor onze wekelijkse zegening. Wanneer je dan denkt ´s avonds even alleen te kunnen zijn in je habitacion had je het toch weer mis. Dagelijks werden wij ´s nachts bezocht door onze vriend en familie de hagedis. Klamboe toch nog ergens goed voor.

Bogota 8-11 augustus 2005

Na 4 dagen Carpurgana weer in het natte en koude Bogota aangekomen. Waar we de monteseratte belommeren het goudmuseum hebben bezocht.

Tot zover het verslag uit Colombia Met een snik en traan nemen wij afscheid van dit bijzondere land!

Februari - Maart 2005 * Johan
Op verzoek van Ton Langemaire geef ik je wat indrukken van mijn verblijf bij hen in Manizales en van mijn ervaringen met de spaanse lessen die ik hier volg.
Ik ben hier nu een week en ik voelde mij vanaf het eerste moment volledig thuis.Ton en zijn vrouw Lucy zijn zeer behulpzaam,maar laten je ook volledig vrij.
Ik heb hier een eigen kamer en leef verder mee als lid van het gezin.
Het huis vormt onderdeel van een typische colombiaanse volksbuurt (Manizales is eigenlijk een heel groot dorp;betrekkelijk groot (400.000 inwoners) maar het lijkt of iedereen,iedereen kent.
De moeder van Lucy woont samen met 2 zonen en 2 dochters in dezelfde straat en dat maakt het allemaal nog intiemer,want de hele familie en misschien ook nog wel meer mensen in de omgeving voelen zich allemaal betrokken bij mijn verblijf.

De verzorging is prima.Het eten is natuurlijk colombiaans, betrekkelijk eenvoudig, maar voor een alleseter en smulpaap als ik lekker.
Voor een deel leef ik ook op allerlei vruchtendranken van vers fruit,fruit waarvan ik het bestaan tot nu toe niet kende.
Ik moet er nog even bij vertellen dat ik 66 jaar ben en niet gewend om zelf te koken en te wassen.Thuis in Nederland wordt ik al meer dan 40 jaar verzorgd door mijn vrouw,dus is het een genot dat men ook hier b.v. de was ( van mijn kleren) voor mij doet.

Het klimaat in Manizales in deze tijd van het jaar is aardig vergelijkbaar met de zomers in Nederland ( van de laatste jaren!!!). Wel met wat meer bewolking en het kan ook behoorlijk vochtig zijn. Heerlijk is dat de nachten koel tot fris zijn.

In Manizales loop ik veel ( klimmen en dalen ) maar als je daar geen zin in hebt:het openbaar vervoer met taxi´s en vooral bussen is perfect en voor europeanen niet duur.

Spaans leren.

In Nederland volgde ik de afgelopen 2 jaar spaanse lessen (privé) gedurende 1 ½ uur per week van een in Nederland woonachtige Peruaanse vrouw.Zij was volledig bevoegd lerares en ik heb met veel plezier haar lessen gevolgd en zal dat na terugkomst graag vervolgen.
Maar omdat ik alle anderen uren van de week nauwelijks of geen spaans sprak en toch een versnelling wilde aanbrengen ( vooral in het luisteren en spreken van spaans) vatte ik het idee op om naar een spaanstalig land te gaan en daar enige tijd te verblijven.
Zo ben ik op internet op de site van Ton Langemaire beland en dat was voor mij aanleiding om contact met hem op te nemen.

Hij (en zijn vrouw en haar familie,die grotendeels bestaat uit leraressen/profesores) heeft er voor gezorgd dat ik 4 uur per dag ,van maandag tot vrijdag ) les krijg van een volledig bevoegde lerares Spaans,die ook frans en engels heeft gestudeerd.De lessen bestaan zowel uit theoretische als practische uren,waarbij practisch betekent dat we samen de stad intrekken en musea, winkelcentra en café´s (!!) bezoeken en onderwijl de spaanse taal oefenen.

Ik denk dat deze opzet voor mij erg geschikt is omdat het mij vooral ontbreekt aan voldoende vaardigheid in spreken en luisteren .Ik moet er wel bij vertellen dat door de vele indrukken die ik deze week heb moeten verwerken het effect van de lessen nog niet groot is. Het komt nogal eens voor dat ik bekende woorden en uitdrukkingen nu niet paraat heb,terwijl ik die voorheen wel kon gebruiken. Je zou kunnen zeggen dat ik per saldo de eerste week niet op vooruitgegaan ben.
Ik ben er echter van overtuigd dat de volgende weken (ik blijf hier vijf weken ) meer effect zullen sorteren.

Als je er prijs op stelt wil ik je over mijn ervaringen van de komende weken t.z.t. ook nog wel berichten.

Chaito,Juan.

Januari 2005 * Sandra
Na 8 maanden door Zuid Amerika reizen en vele mooie, nieuwe landen, steden en bevolkingen gezien te hebben waar ik leuke en vervelende indrukken heb meegemaakt ben ik in de laatste maand van me reis gearriveerd in Manizales, Colombia.

In Manizales dicht bij me geboorte dorpje Villamaria verblijf ik bij een gezin, een Nederlander; Ton is getrouwd met een Colombiaanse; Lucy samen hebben ze een dochter; Sophia.

Mijn doel was om door Zuid Amerika te reizen; Spaanse te leren spreken, andere gewoontes mee maken en wil graag informatie krijgen over me roots. De reis naar Colombia toe was ik wat gespannen, ik kon me geen voorstelling maken hoe het zou zijn om in me geboorte land te zijn. Met het vliegtuig landde ik in Bogota, de hoofdstad van Colombia. Het eerste wat me opviel is dat de Colombiaanse mensen vriendelijker zijn, ze begroeten e.v.t. bedanken, tijdens me reis in diverse Zuid Amerikaanse landen schortte dat er regelmatig aan. Vanaf Bogota heb ik gelijk een binnenlandse vlucht genomen van een half uur naar Manizales.

De laatste 3 weken van me reis ben ik in Manizales gebleven en heb soms een excursies gemaakt naar diverse Nationale parken en een koffie plantage. Af en toe ben ik op pad voor me roots. Ton en Lucy kwamen met suggesties, stonden open voor ideeën, hielpen waar nodig en gingen met me mee naar instanties, belde of informeerde waar we het gevoel hadden waar we informatie konden krijgen. Door hun goede hulp en van de familie van Lucy heb ik heel wat informatie van ICBF= Instituut Colombiana Bienestar Familiar en van een persoon die me moeder persoonlijk heeft gekend. Stapsgewijs kwam ik steeds aan meer informatie.

Manizales ligt op 2100 M de mooie, rustige en schone stad is gebouwd op diverse steile heuvels, het ligt in de provincie Caldas in een van de koffie regio`s van Colombia. Het groene landschap in Caldas is uitgestrekt, heeft koffieplantages, bananen, - en sinaasappelbomen. Het weer is het gehele jaar aangenaam gemiddeld rond de 17 graden.

Ik voelde me gelijk thuis bij Ton, Lucy en Sophia dat komt ook door dat ik vriendelijk en goed ben opgevangen. Ik heb niet het gevoel dat ik hier geboren ben, ik voel me een toerist in nieuwe omgeving met andere gewoontes en ik word ook als een toerist gezien omdat ik de taal niet goed beheers. Wel denk ik vaak hoe me leven eruit zou zien als ik niet geadopteerd was.

Het is jammer dat er negatief over Colombia wordt gesproken het is een mooi en rijk vol land. Ik sluit niet uit dat het op diverse plaatsen in Colombia gevaarlijk is, op die plaatsen kan je beter niet komen als toerist. Colombia is net zo groote als Frankrijk, Spanje en Portugal samen. Het land heeft diverse klimaten en landschappen; Caribisch gebied, koffie regio`s, 3 bergketens, Amazone en Los LLanos (een landschap wat niet gedomineerd wordt door bergen of amazone). Voor mij is dit een goede reden om in de toekomst terug te gaan naar Colombia.

Reisverslag:
www.sneep.nl
Kijk bij Sandra`s reis.

Augustus 2004 * Carol
Carol, afkomstig uit Canada, heeft door omstandigeheden haar twee kleinkinderen uit Chinchina uit het oog verloren. Carol is niet de Spaanse taal machtig en wilde toch dolgraag haar kleinkinderen ontmoeten. Via wat speurwerk hebben wij de familie in Chinchina kunnen opsporen en Carol begeleid naar de ontmoeting.

Juli - augustus 2004 * Hermes, Paul en Mary
Wij, Paul, Mary en Hermes Dam willen jullie graag iets vertellen over onze voorbereidingen en reis naar Colombia. Nadat Spoorloos van de KRO de zus van Hermes in Colombia had gevonden en zij 8 dagen (waarvan 5 dagen bij ons thuis) is geweest, wilden we ook zelf graag naar Colombia om te zien hoe Maria Eugenia en haar gezin daar leef.

Maar ja, aangezien we geen letter Spaans kunnen lezen/schrijven zochten we naar een oplossing. We gingen eens op de Colombia.pagina kijken voor wat info en toen zagen we het "Maak u verblijf in Colombia aangenaam".
We waren nieuwsgierig geworden dus opende we de website en het gaf gelijk een vertrouwd gevoel, dus hebben we na de hele site te hebben bekeken een e-mail gezonden naar Ton Langemaire de owner van de website.

We vroegen hem om informatie en wat hij allemaal voor ons kon doen, nou we kunnen u vertellen dat is heel wat!! De info die we kregen was perfect en we besloten om Ton te vragen voor ons het verblijf in Melgar Colombia te regelen. We kregen verschillende opties wat betreft hotels en uiteindelijk besloten we om voor Hotel Yajaira te kiezen, wat achteraf een hele goede keus bleek te zijn.

Eindelijk was het 17 juli en de reis naar Colombia kon beginnen. Ton en Reinaldo (zwager van Ton en tevens onze chauffeur) zouden om 20.00 uur plaatselijk tijd in Colombia (het is in Nederland dan 7 uur later) ons ophalen op het vliegveld van Bogota. Maar bij aankomst in Bogota bleken onze koffers en weekendtassen ( 6 stuks) nergens te vinden, dus werd ons medegedeeld dat we aangifte van vermissing moesten doen. Maar ja hoe doe je dat in het Spaans? Gelukkig voor ons was er nog een mevrouw die haar koffers niet kon vinden en die hoorde ons praten en zei: Ik zal jullie wel helpen met de aangifte (het bleek een Colombiaanse vrouw te zijn) die al een tijd in Nederland woont. Inmiddels was het al bijna 9 uur en wilden we door de douane om Ton en Reinaldo te zeggen wat er aan de hand was. Nou eer dat er toestemming was dat ik (Mary) even door de douane heen mocht onder begeleiding was een hele klus. Ton dus vertelt want er aan de hand was en die gaf me zijn visitekaartje en zei dat ik dat af moest gegeven aan de douane/Delta Airlines en dat ze hem moesten bellen als de koffers er waren. Om 21.30 uur waren we buiten en werden we hartelijk begroet door Ton en Reinaldo. Ton had ook voor ons geregeld dat we de eerste nacht in Bogota zouden overnachten en pas de andere dag naar Melgar zouden vertrekken. Nadat we in een hostel waren aangekomen en wat hadden gedronken vertrokken Ton en Reinaldo met de mededeling dat Ton de andere ochtend contact zou opnemen met bagageafdeling van het vliegveld.

De volgende ochtend om 10 uur belde Ton dat de bagage onderweg was van Lima/Peru naar Bogota/Colombia en dat hij en Reinaldo tussen 11 en 12 uur de bagage kon ophalen en dat ze daarna ons zouden ophalen om naar Melgar te gaan.

De reis naar Melgar was prachtig en we reden door de Andes, het was een rit van 2½ uur. Het hotel was prima en na ons opgefrist te hebben en omgekleed zijn we richting het "huisje" van Maria Eugenia gereden, we zouden haar gelukkig weer terugzien en kennis maken met haar man en de kinderen.

Op de berg aangekomen wachtte ons een verrassing, de 4 (half) zussen, 1 (half) broer, en de weduwe van zijn broer en 15 nichtjes en neefjes. Ze hadden een reis van 10 uur met de bus gemaakt om hun broer(tje) te ontmoeten.

Ton en Reinaldo hadden het maar druk, iedereen wilde wat zeggen en dat moest nat door Ton aan ons vertaald worden doorgegeven. Ton had er geen problemen mee en liep van de een naar de ander om hun verhaal te laten doen. Ze hadden zoveel te vertellen, dat Ton voorstelde om later in de week samen met Hermes iedereen 1 a 2 uur hun verhaal te laten vertellen en dat Hermes aan hen ook dingen kon vragen over vroeger. We zijn in die 2 weken dat we daar zijn geweest heel veel te weten gekomen wat we anders zonder de kennis van de taal niet zouden hebben geweten.

Tijdens ons verblijf hebben Ton en Reinaldo ook hele goede voorstellen gedaan om bepaalde zaken aan te pakken en sommige dingen zijn ook tijdens ons verblijf verwezenlijkt. We kunnen echt zeggen dat we het zonder Ton en Reinaldo niet hadden "gered".
We waarderen Ton en Reinaldo omdat ze zoveel werk op zich hebben genomen, want op zoveel "volk" hadden we echt niet gerekend. Wij zullen zeker nog eens terug gaan naar Colombia en weten zeker dat wij dan weer graag van hun diensten gebruik zullen maken. Als laatste willen wij Ton en Reinaldo van harte bedanken voor al het werk en goede zorgen, zowel voor als tijdens ons verblijf.

Paul, Mary en Hermes Dam. Op onze website is het voledige verslag te lezen.

Juli 2004 * Henk, Lienel, Tabitha en Timo
Afgelopen juli zijn wij met onze geadopteerde kinderen Tabitha en Timo drie weken in Colombia geweest. Nadat wij al aardig wat plannen hadden gemaakt, kwamen wij na allerlei omzwervingen op internet terecht bij deze site. Wij vonden (en vinden nog steeds) deze site heel leuk en interessant. We hadden al spoedig via email contact met Ton. Zelf hadden wij al een vlucht geboekt naar Bogotá en voor de eerste week ook al een hotel. De rest van onze reizen en het verblijf in Colombia is door Ton verzorgd. Wij hebben een heerlijke tijd gehad in Colombia. Na ons verblijf in Bogotá voor het bezoeken van o.a. het kindertehuis en ons sponsorkind, zijn wij voor een week neergestreken in de koffiestreek in de omgeving van Manizales. Daar heeft Reinaldo, de zwager van Ton, ons vergezeld en allerlei moois van de streek laten zien. De laatste week hebben we doorgebracht in Cartagena. Een strandvakantie dus, maar ook met oog voor de stad en de omgeving. Dat was genieten op een andere manier.
Zowel in Bogotá, de koffiestreek als in Cartagena hebben we ons steeds veilig gevoeld. Mede toch wel door de voorbereidingen door en hulp van een contactpersoon, die zonodig ook tijdens ons verblijf bereikbaar was. Het hele gebeuren was goed geregeld, waarvoor we Ton van deze plaats nogmaals bedanken. Ook dank aan Lucy voor de gastvrijheid.
Wij kunnen het een ieder aanraden om een bezoek aan Colombia te brengen, zeker als daar een band is via de kinderen. Er gaat voor hen een wereld open als ze op een ontspannen manier zo kennis kunnen maken met hun roots.
Wil je meer weten van onze ervaringen, schroom niet en mail ons gerust. We kunnen ook Ton van harte aanbevelen om u te helpen bij het maken van reisplannen en om uw droom werkelijkheid te laten worden.
Een goede reis!

Februari 2004 * Marie-Clare en Marian
Marie-Clare heeft via spoorloos haar moeder ontmoet in Nederland. Voor haar verjaardag heeft haar Nederlandse familie een ticket naar Colombia cadeau geven. Wij hebben Marie-Clarie samen met haar Nederlandse moeder begeleid in de communicatie met de biologische familie. Wij zijn met Marie-Clare behoorlijk Colombia zuidelijk afgereist; Bogota, Aipe, Neiva, Pitalito en San Agustin.

Januari 2004 - December 2003 * Jinet en Dirk
In 2002 wilde ik Colombia bezoeken. Dit is me onmogelijk gemaakt door alle negatieve berichten die in Nederland over Colombia wordt verkondigd en door het reisbureau. Maar gelukkig kwam ik je site tegen. Eindelijk iemand die positieve dingen over mijn land vertelt. Contact met je gezocht en je hebt ons een onvergetelijke vierweekse rondreis door Colombia gegeven.
Je vond ons programma nogal druk, maar ik vertel je dit: voor ons: perfect. Dirk (Nederlander) heeft nu een goed en een positief beeld van Colombia. En hier ging het mij om. Je hebt onze reis zo goed georganiseerd, dat Dirk akkoord gaat met het verder leren kennen van Colombia. Dit doen we doen door elke provincie in de komende jaren vier weken lang te bezoeken. Bezoek onze pagina voor het voledige reisverslag.

December 2003 * Esther en Linda
Esther en Linda hebben een reis door Latijns America geboekt voor de duur van 8 maanden. Voor Esther was het zeer belangrijk dat ook Colombia in het reisschema werd opgenomen, omdat zij geadopteerd is uit Colombia. Het imago van Colombia zit haar echter niet me. We hebben Esther en Linda op sleeptouw genomen in Colombia. Na drie weken zijn zij vervolgens doorgereist naar andere landen in Latijns Amerika. Esther laat zo af en toe nog eens mailtje achter waarin zij aangeeft dat Colombia voor haar nog steeds het mooiste land is in Latijns Amerika.